Uncategorized

Πράσινη συμμαχία για αυτόνομη Ευρώπη.


Με αυτόν τον τρόπο φιλοδοξούν να δημιουργήσουν ένα σούπερ-δίκτυο το οποίο θα παρέχει ρεύμα από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, όποτε και οπουδήποτε φυσάει αέρας, λάμπει ο ήλιος ή έχει… τρικυμία. Ταυτόχρονα, η ΕΕ θα μπορέσει να προχωρήσει στην υλοποίηση της υπόσχεσής της, σύμφωνα με την οποία μέχρι το 2020 το 20% της παραγόμενης ενέργειας θα προέρχεται από ανανεώσιμες πηγές.

Πράσινη συμμαχία για αυτόνομη Ευρώπη

Το «σούπερ δίκτυο» θα αποτελείται από υπερσύγχρονα υποθαλάσσια καλώδια μήκους 6.000 χιλιομέτρων, το οποίο σταδιακά θα μπορεί να καλύψει ολόκληρη την Ευρώπη. Αρχικά, θα συνδέει τις ανεμογεννήτριες της Σκοτίας με τα ηλιακά πάνελ της Γερμανίας, ενώ θα χρησιμοποιείται και κυματική ενέργεια από τις ακτές του Βελγίου και της Δανίας, αλλά και υδροηλεκτρική ενέργεια από τα Φιόρδ της Νορβηγίας.

Με την κατασκευή του σούπερ δικτύου θα εξαλειφθεί και το πρόβλημα που παρουσίαζαν ως τώρα οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας ως προς τη μεταβλητότητα και την αδυναμία πρόβλεψης της απόδοσής τους.

Με αυτόν τον τρόπο, αν για παράδειγμα δεν φυσάει στη Σκοτία, οι ανεμογεννήτριες θα κινούνται πιθανότατα στην Ολλανδία, με αποτέλεσμα να εξασφαλιστεί η αξιόπιστη παροχή «πράσινης» ενέργειας σε ολόκληρη τη Γηραιά Ηπειρο. Ειδικά η σύνδεση με τη Νορβηγία αναμένεται να λειτουργήσει σαν μια γιγαντιαία «μπαταρία» της τάξεως των 30 γιγαβάτ, αποθηκεύοντας καθαρή ηλεκτρική ενέργεια, η οποία θα χρησιμοποιείται ανάλογα με τη ζήτηση.

Τα «πλεονεκτήματα ενός σούπερ δικτύου», εξηγεί στην εφημερίδα «Guardian», ο Τζάστιν Γουίλκς, από τον Ευρωπαϊκό Σύνδεσμο Αιολικής Ενέργειας, «δεν περιορίζονται μόνο στο γεγονός ότι θα συνδεθούν μεταξύ τους τα διάφορα αιολικά πάρκα της Ευρώπης. Αν υπάρχει περισσευούμενη ενέργεια -που θα υπάρξει- τα κράτη θα αρχίσουν να την εμπορεύονται, γεγονός που θα τονώσει την ανταγωνιστικότητα», επισημαίνει.

Φιλόδοξο σχέδιο
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή μελετάει κι εκείνη προτάσεις για την κατασκευή παρόμοιου δικτύου στη Βόρεια Θάλασσα, τις οποίες και θα παρουσιάσει ως το τέλος του 2010. Το κόστος αυτού του έργου δεν έχει υπολογιστεί ακόμα, μελέτη ωστόσο του 2008 που είχε κάνει η Greenpeace, ανέφερε 15 με 20 δισ. ευρώ. «Το πρώτο πράγμα που επιθυμούμε», δηλώνει ο λόρδος Χαντ, ο Βρετανός υπουργός Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής, «είναι να συμφωνήσουμε σε ένα κοινό όραμα, ώστε όταν το φθινόπωρο συναντηθούμε όλοι οι υπουργοί Περιβάλλοντος να ξέρουμε τι και πώς προσπαθούμε να επιτύχουμε».

Αν τελικά ευοδωθεί το σχέδιο κατασκευής του σούπερ δικτύου, το αμέσως επόμενο μεγάλο βήμα θα είναι αυτό να αποτελέσει τον κορμό ενός μελλοντικού πανευρωπαϊκού δικτύου ενέργειας, το οποίο θα συνδέει και τα δίκτυα ανανεώσιμων πηγών της Νότιας Ευρώπης, τα οποία θα αποτελούνται κυρίως από φωτοβολταϊκά και ηλιακούς συλλέκτες αλλά και αιολικά και γεωθερμικά πάρκα.

Και έπεται συνέχεια: το πανευρωπαϊκό δίκτυο θα συνδεθεί με τα απέραντα φωτοβολταϊκά που θα στηθούν στη Βόρεια Αφρική, ένα σχέδιο γερμανικής πρωτοβουλίας, το οποίο παρουσιάστηκε τον Νοέμβριο και στο οποίο συμμετέχουν μεγάλες εταιρείες όπως η Siemens, η Deutshe Bank και η Munich Re, από τους μεγαλύτερους αντασφαλιστικούς ομίλους στον κόσμο.

Επιστήμονες του Ευρωπαϊκού Ινστιτούτου Ενεργείας υπολογίζουν ότι θα χρειαστεί η συλλογή μόλις του 0,3% της ηλιακής ακτινοβολίας που πέφτει στη Σαχάρα και στις ερήμους της Μέσης Ανατολής για να καλυφθούν όλες οι ενεργειακές ανάγκες της Ευρώπης.

Η ΠΑΡΑΓΩΓΗ
100 γιγαβάτ για 30-40 εκ. νοικοκυριά

Oι κυβερνήσεις των εννέα χωρών που μετέχουν στο πρόγραμμα -Γερμανία, Γαλλία, Βέλγιο, Ολλανδία, Λουξεμβούργο, Δανία, Σουηδία, Ιρλανδία, Βρετανία- ελπίζουν να έχουν ολοκληρώσει μέχρι το φθινόπωρο το σχέδιο κατασκευής του δικτύου, το κόστος του οποίου υπολογίζεται στα 30 δισ. ευρώ.

Τον Σεπτέμβριο ευελπιστούν να ξεκινήσουν την εγκατάσταση γραμμών υψηλής τάσεως, οι οποίες κοστίζουν ακριβότερα από τους παραδοσιακούς αγωγούς, παρουσιάζουν όμως μικρότερες απώλειες κατά τη μεταφορά της ενέργειας σε μεγάλες αποστάσεις. Το σύνολο των εγκαταστάσεων, που θα συνδεθούν στο δίκτυο, θα παράγει περίπου 100 γιγαβάτ, φορτίο ισοδύναμο με εκείνο 100 μεγάλων μονάδων ηλεκτρικής παραγωγής, που έχουν ως πρώτη ύλη τον άνθρακα. Αυτή η παραγωγή θα μπορεί να τροφοδοτήσει 30-40 εκατ. νοικοκυριά.

Το μεγάλο όραμα
Οι εμπνευστές του σούπερ δικτύου που θα συνδέσει τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας στη Βόρεια Θάλασσα θέλουν να δημιουργηθεί ένα παρόμοιο στη Ν. Ευρώπη και όλο αυτό να συνενωθεί με τα απέραντα φωτοβολταϊκά που θα στηθούν στη Βόρεια Αφρική. Πρόκειται για το γερμανικής έμπνευσης πρόγραμμα DESERTEC, το οποίο έως το 2050 στοχεύει στη δημιουργία ενός τεράστιου δικτύου σταθμών ηλιακής θερμικής ενέργειας στις έρημους αρχικά της Λιβύης και της Αλγερίας κι αργότερα στις έρημους της Μέσης Ανατολής, αρχικού εκτιμώμενου κόστους 350 δισ. ευρώ. Αυτό το δίκτυο θα παράγει ηλεκτρενέργεια που θα μπορεί να φτάνει στην Ευρώπη μέσω ενός πλέγματος υποθαλάσσιων «καλωδίων» υψηλής τάσης στη Μεσόγειο.

ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΚΑΤΣΑΡΟΥ
katsarou@pegasus.gr

«ΠΡΑΣΙΝΕΣ» ΘΕΣΕΙΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ
Τα οικολογικά επαγγέλματα στην υπηρεσία της oικονομίας

Eίναι ένας όρος που θα συναντάμε ολοένα και πιο συχνά τα επόμενα χρόνια, καθώς η κλιματική αλλαγή και η πράσινη ανάπτυξη τείνουν να γίνουν κομμάτι της καθημερινότητας.

Οι «πράσινες θέσεις εργασίας» μπορεί να μην έχουν αποκτήσει ακόμη ένα κοινά αποδεκτό λήμμα στο παγκόσμιο λεξικό της οικολογίας, πάντως σύμφωνα με τον ΟΗΕ ορίζονται ως «δουλειές στη γεωργία, τις κατασκευές, την έρευνα και την τεχνολογία, τη διοίκηση και τις υπηρεσίες, οι οποίες συμβάλλουν ουσιαστικά στην προστασία των οικοσυστημάτων και της βιοποικιλότητας, στη μείωση κατανάλωσης ενέργειας, νερού και πρώτων υλών καθώς και στη μείωση ή αποφυγή της ρύπανσης».

Μπορούν λοιπόν οι πράσινες θέσεις εργασίας να γίνουν σωτήρια λύση για τον πλανήτη και την οικονομία; Οι ειδικοί ερίζουν και οι σχετικές έρευνες συχνά καταλήγουν σε αντικρουόμενα συμπεράσματα, ωστόσο σε έκθεσή του το UNEP (Πρόγραμμα των Ηνωμένων Εθνών για το Περιβάλλον) υποστηρίζει ότι αποτελούν αναπόφευκτη και χρήσιμη εξέλιξη για τη μετάβαση σε μια πιο πράσινη οικονομία.

Οι απασχολούμενοι
Σύμφωνα με το UNEP, το 2006 πάνω από 2,3 εκατ. άνθρωποι σε όλο τον κόσμο απασχολούνταν στον τομέα των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και κυρίως στα βιοκαύσιμα, με τη Βραζιλία, τις ΗΠΑ και την Κίνα να έχουν τη μερίδα του λέοντος.

Υπολογίζεται μάλιστα ότι μέχρι το 2030 ο αριθμός των εργαζομένων στις εναλλακτικές μορφές ενέργειας μπορεί να ξεπεράσει τα 20 εκατομμύρια, ενώ σύμφωνα με τον FAO, τον Οργανισμό Γεωργίας και Τροφίμων του ΟΗΕ, 10 εκατ. θέσεις εργασίας θα μπορούσαν να δημιουργηθούν μόνο στον τομέα της δασοκομίας, κάτι που θα ωφελούσε πρωτίστως την Ασία και την Αφρική.

Η ανάγκη για μια πιο πράσινη αγορά εργασίας έχει γίνει αισθητή στη Δύση.

Στην Ιταλία, οι θέσεις «του είδους» υπολογίζονται σήμερα από 850-950.000 και μέσα στην επόμενη δεκαετία αναμένεται να φθάσουν τα 1,3-1,5 εκατ.

Στη Βρετανία, σύμφωνα με την Acre Resources, η αγορά της πράσινης εργασίας αντιστέκεται στην οικονομική κρίση, αφού το 2008 παρατηρήθηκε αύξηση του τομέα κατά 58%.

Στις ΗΠΑ, ο Μπαράκ Ομπάμα σχεδιάζει την προώθηση των εναλλακτικών μορφών ενέργειας και τη δημιουργία 5 εκατ. νέων πράσινων πόστων την επόμενη δεκαετία, ένας στόχος που έχει μεν αμφισβητηθεί, δεν λείπουν ωστόσο μελέτες οι οποίες ενισχύουν την αισιοδοξία του πλανητάρχη, όπως η πρόσφατη των ASES και ΜISI.

Η εν λόγω μελέτη, εξετάζοντας διάφορα σενάρια, καταλήγει στο συμπέρασμα ότι μέχρι το 2030 θα μπορούσαν να δημιουργηθούν στις ΗΠΑ από 16-37 εκατ. πράσινες θέσεις εργασίας.

Τα σημαντικότερα «πράσινα επαγγέλματα» και οι εφαρμογές τους

Περιβαλλοντικός Αρχιτέκτονας: Καθώς εξελίσσεται η πράσινη αρχιτεκτονική και τα κτίρια σχεδιάζονται με βάση συγκεκριμένους κανόνες (π.χ. για την εξοικονόμηση ενέργειας) ο εν λόγω αρχιτέκτονας είναι ο ειδικός που προσφέρει τις γνώσεις του για τις πράσινες κατασκευές.

Βιολόγος /μηχανικός ανανεώσιμων πηγών ενέργειας: Οσο θα αυξάνεται η χρήση ανανεώσιμων πηγών, η συνδρομή μηχανικών που θα μπορούν να σχεδιάζουν εξελιγμένες ανεμογεννήτριες και ηλιακά πάνελ αλλά και βιολόγων που θα αναπτύσσουν πιο καθαρά και φθηνά βιοκαύσιμα θα είναι απαραίτητη.

Περιβαλλοντικός Οικονομολόγος: Προσδιορίζει τις «τιμές» του οικοσυστήματος, όχι μόνο στο πλαίσιο ακαδημαϊκών κύκλων αλλά και στους κόλπους ΜΚΟ. Καθορίζει π.χ. τι κόστος έχει η ρύπανση από το διοξείδιο του άνθρακα ή ποια είναι η αξία ενός άθικτου τροπικού δάσους.

Περιβαλλοντικός δικηγόρος: Ειδικεύεται στο δίκαιο προστασίας του περιβάλλοντος.

Ειδικός ανακύκλωσης: Εμπορευματοποιεί προϊόντα ανακύκλωσης.

Πράσινος art director: Επιλέγει τις διαφημιστικές καμπάνιες που θα ενισχύσουν το «πράσινο» προφίλ ενός προϊόντος.

Οικολογικός ελεγκτής: Εποπτεύει τη διαδικασία παραγωγής ώστε να εξασφαλίσει ότι οι εταιρείες τηρούν τους κανόνες για την προστασία του περιβάλλοντος.

Πράσινος σεφ: Οργανώνει την κουζίνα με μενού που αποτελούνται από ελεγμένες και πιστοποιημένες πρώτες ύλες.

ΔΗΜΗΤΡΑ ΡΑΓΙΑ
dimitra@pegasus.gr

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s